1/ Bądź ze mną albo odejdź (Bud' ili nie bud')

Uwagę wideoklipie zwraca też kompletnie odmienny image Ałły Pugaczowej. Czarne, proste włosy, czerwone okrycie. Piosenkarka uwielbia drogie samochody (zarówno rosyjskie, jak zachodnie), stąd nic dziwnego, że są też na nagraniu. Sama mówi: Nie będę przecież jeździć żygulim [radziecki samochód podobny do dużego Fiata]. W klipie biorą udział dwie grupy walczących ze sobą grup przestępczych, których bossami są Ałła Pugaczowa i Maksim Gałkin.

Piosenka to duet Ałły Pugaczowej z Maksimem Gałkinem, z którym obecnie jest związana. Ich życie prywatne jest zagadką dla mediów. Oboje mieszkają razem, wyjeżdżają, koncertują. Na pytanie Co robią, czym się zajmują z Ałłą? Maksim Gałkin odpowiada: Wychowujemy Kristinę. To oczywiście żart, Kristina Orbakajte, córka Ałły Pugaczowej, ma 40 lat.

Ałła Pugaczowa i Maksim Gałkin — Bądź ze mną albo odejdź (ros. Будь или не будь), słowa i muzyka: T. Załużnaja, 2003.

2/ Podoba mi się (Mnie nrawitsia)

»Podoba mi się« jest nie mniej legendarna jak »Million ałych roz«, pochodzi z filmu »Ironia losu«, którego oglądanie należy do ścisłych tradycji noworocznych w Rosji i b. ZSRR. Pierwszy raz tę piosenkę Ałła Pugaczowa wykonała w 1976 r., poniższy rolik pochodzi z 1997 r. Francuska piosenkarka, Patricia Kaas, urzeczona tym utworem nagrała w 2008 r. własną interpretację (po rosyjsku) piosenki Ałły Pugaczowej.

Ałła Pugaczowa — Podoba mi się (ros. Мне нравится), słowa: M. Cwietajewa , muzyka: M. Tariwierdijew, 1997.

3/ Znów zamieć (Opiat' mietiel)

Wiedoklip »Znów zamieć« pochodzi z filmu »Ironia losu. Kontynuacja«. Jedną z głównych ról w filmie zagrała polska aktorka, Barbara Brylska. Śpiewa Ałła Pugaczowa ze swoją córką — Kristiną Orbakajte. Ałła Pugaczowa marzy o karierze swojej córki. Kristina, jesteś księżniczką póki żyję. Gdy mnie nie będzie zostaniesz królową — powiedziała Ałła Pugaczowa przed operacją na serce kilka lat temu. Współtwórcą słów piosenki jest Dżachan Połłyjewa, główna speechwriter prezydenta Rosji.

Ałła Pugaczowa i Kristina Orbakajte — Znów zamieć (ros. Опять метель), słowa: K. Meladze D. Połłyjewa; muzyka: K. Meladze, 2007.

4/ Nie odmawia się kochając (Nie otriekajutsia lubia)

«Modlitwa o wytrwałość w uczuciach». Piosenka jest bardzo aktorska, często przy jego wykonywaniu płakali nie tylko widzowie, ale i Ałła Pugaczowa. Nagranie pochodzi z koncertu »Izbrannoje« z listopada 1998 r. Podówczas Ałła Pugaczowa w trakcie jednego koncertu wykonała kilkadziesiąt wybranych (stąd nazwa) piosenek ze swego repertuaru.

Ałła Pugaczowa — Nie odmawia się kochając (ros. Не отрекаются любя), słowa: W. Tusznowa, muzyka: M. Minkow, 1998.

5/ Arlekino

Koncert »Izbrannoje« w 1998 r. w Pałacu Kremlowskim był podsumowaniem dorobku Ałły Pugaczowej. Przez Rosjan był przyjęty jako »pokaz siły« przed 50. urodzinami piosenkarki w kwietniu 1999 r. Ałła Pugaczowa na koncercie zaśpiewała jedną ze swych pierwszych piosenek - »Arlekino«, napisaną niegdyś specjalnie dla niej, zresztą przy jej udziale. Najsłynniejsze nagranie piosenki pochodzi z 1975 r. Klip był wówczas kręcony wczesnym rankiem na stacji moskiewskiego metra przez jeszcze mało znaną Ałłę Pugaczową. Prawie ćwierć wieku później wokalistka udowodniła, że nie tylko nie straciła głosu, ale i stać ją na nową interpretację piosenki. Uwagę zwraca zmienna stylizacja głosu: cyrkowca, siłacza, staruszki.

W dalekim 1975 r. Ałła Pugaczowa z »Arlekino« zdobyła Grand Prix wówczas prestiżowego międzynarodowego konkursu Złoty Orfeusz w Bułgarii. Jury było zgodne, że »ruda łachudra«, młoda, wówczas mało znana Ałła Pugaczowa zasłużyła na zwycięstwo dobrą piosenką i żywym, aktorskim (niespotykanym wówczas) wykonaniem. Wśród poetów, muzyków, jurorów na widowni siedział też — Borys Barkas, autor słów »Arlekino«. Miał rozbite okulary, stare ubranie, przez co wyglądał w takim miejscu groteskowo, powodem był alkohol. Borys Barkas później na długo zaginął, Ałła Pugaczowa odnalazła go w przytułku dla bezdomnych w 2007 r. Postanowiła przywrócić go do normalnego życia, kupiła mu mieszkanie, zapewniła dochód. Jednak jeszcze w tym samym roku umarł.

15 kwietnia 2009 r., w dzień 60. urodzin piosenkarki, wszystkie stacje radiowe Rosji jednocześnie nadały piosenkę «Arlekino», co było kolejnym jubileuszowym prezentem dla Ałły Pugaczowej. Ałła Pugaczowa zaśpiewała »Arlekino« na koncertach łącznie kilkaset razy, pierwszy raz w 1975 r., ostatni prawdopodobnie w 2005 r. I na koniec najważniejsze — wbrew pozorom to nie jest piosenka o cyrku. Sens jest wiele głębszy.

Ałła Pugaczowa — Arlekino (ros. Арлекино), słowa: B. Barkas, muzyka: E. Dimitrow, 1998.

I na dodatek — Ałła Pugaczowa śpiewa »Arlekino« po niemiecku (tylko audio):

6/ Halo (Ałło)

»Halo« to jedna z pierwszych rockowych piosenek Ałły Pugaczowej. Powstała już w 1987 r. Była wielokrotnie przedstawiana publiczności na koncertach w Rosji i na Zachodzie (np. w RFN, gdzie występowała w duecie z Udo Lindenbergiem). Twórca słów piosenki, Igor Nikołajew, współpracuje z Ałłą Pugaczową od lat 80. Jest autorem muzyki i słów wielu znanych utworów wokalistki. Np. »Ajsbierg«, »Oziero nadieżdy«, »Balet«, »Dwie zwiezdy«, »Paromszczik«, Rasskażytie, pticy!«, »Bog s toboj« i poniższa »Ałło«. Album Ałły Pugaczowej z piosenkami autorstwa I. Nikołajewa «...Sczastja w licznoj żyzni!» (pol. «...Szczęścia w życiu osobistym!») osiągnął nakład w wysokości ponad 2 mln egzemplarzy.

Ałła Pugaczowa — Halo (ros. Алло), słowa: I. Nikołajew ; muzyka: A. Pugaczowa, 2009

7/ Primadonna

Poniższą piosenkę Ałła Pugaczowa śpiewała w trzech językach - rosyjskim, francuskim i angielskim. Według samej piosenkarki szczególnie pięknie brzmi wersja francuska. Co ciekawe - ta liryczna piosenka przez samych Rosjan została nazwana najmniej podobającym się (czy wręcz niepodobającym się) utworem z repertuaru wokalistki. Jest jednak też ciekawa z racji na fakt, iż w całości (słowa, muzyka, wykonanie) stworzona została przez Ałłę Pugaczową. Jedynie aranżacja została opracowana przez Rugera Gunnarssona, znanego z grupy ABBA, z którą Ałła Pugaczowa wiele lat utrzymywała kontakty.

Ałła Pugaczowa — Primadonna (ros. Примадонна), słowa i muzyka: A. Pugaczowa, aranżacja: R. Gunnarsson, 1997.

Na wstępie — francuska wersja piosenki »Primadonna« w wykonaniu Ałły Pugaczowej (tylko audio):

8/ Strefa wyobcowania (Zona otczużdienija)

»Strefa wyobcowania« to nierzadki w repertuarze Ałły Pugaczowej rock. Od końca lat 80. Ałła Pugaczowa zaczęła eksperymentować z tym gatunkiem.

Ałła Pugaczowa — Strefa wyobcowania (ros. Зона отчужденья), słowa: A. Pugaczowa; muzyka: I. Krutoj, 2003.

9/ Nie płacz (Nie płacz')

W 2003 r. Ałła Pugaczowa nakręciła film muzyczny »Skazki o lubwi« (tj. »Bajki o miłości«). W filmie jest 6 piosenek: »Lubow′«, »Gołowa«, »Prijechali«, »Wsie uszli w osien′«, »Nie płacz« oraz »Nie sgoriu«. Resztę fabuły obrazu filmowego tworzą dialogi między Ałłą Pugaczową, ekstrawagantnym pracownikiem kinowym i prezenterem telewizyjnym. Akcja kończy się to happy endom, to rozczarowaniem. Film ukazuje według zamysłu reżyserskiego różne drogi poszukiwania szczęścia. Poniżej fragment filmu z piosenką »Nie płacz«.

Ałła Pugaczowa: Nie płacz (ros. Не плачь), słowa i muzyka: T. Załużnaja, 2003.

10/ Zapraszam na zachód Słońca (Prigłaszaju na zakat)

Ałła Pugaczowa zawsze obwiniała się, że jej córka w dzieciństwie była zmuszona mieć dorosłe życie. W tej tonacji powstała też przedstawiona niżej piosenka. Na filmie występuje równolegle Ałła Pugaczowa i Kristina Orbakajte (w zamyśle producentów wideoklipu w wieku 5, 9, 15 lat oraz współcześnie). Piosenka prezentuje życie Ałła Pugaczowej. Także dramatyczne chwile - gdy po śpiączce wywołanej intoksykacją krwi Piosenkarka trafiła do reanimacji, a później od razu wyszła na scenę (3:09), mówiono wówczas, iż wyszła nie w białej sukni, lecz jeszcze szpitalnym prześcieradle.

Tytułowy zachód Słońca to w przenośni schyłek. Piosenka nieodzownie kojarzy się także z nadchodzącym końcem każdej gwiazdy (i człowieka). W 2008 r. Ałła Pugaczowa ostatecznie dała swym fanom zaproszenie na zachód Słońca, wydając album muzyczny o tej nazwie, gdzie zebrała 18 swych najnowszych piosenek. W 2010 r. oficjalnie zakończyła działalność koncertową.

Ałła Pugaczowa — Zaproszenie na zachód Słońca (ros. Приглашаю на закат), słowa: A. Pugaczowa; muzyka I. Krutoj, 2006

11/ Ulatuję (Ja uletaju)

Poniższą piosenkę zatytułowaną »Ulatuję« Ałła Pugaczowa chciała zaśpiewać już kilka lat temu, jednak nie mogła porozumieć się w tej sprawie z autorami tekstu i muzyki, jako właścicielami praw autorskich. Później miała ją zaśpiewać córka Ałły Pugaczowej - Kristina Orbakajte, jednak utwór nie zbyt się jej udał, aż w końcu do wykonania kompozycji przystąpiła Ałła Pugaczowa.

Piosenka weszła w skład ostatniego albumu piosenkarki (»Zaproszenie na zachód Słońca«), a na pożegnalnym koncercie Ałły Pugaczowej »Sny o lubwi« w Pałacu Kremlowskim z kwietnia 2009 r. była finalnym utworem. Tak się boję upaść w ciszę, dokładnie wiem, że przepadnę śpiewa Ałła Pugaczowa, zapowiadając koniec swej działalności koncertowej.

Ałła Pugaczowa: Ulatuję (ros. Я улетаю), słowa: S. Abraszyn; muzyka A. Iwanow, 2009

to oczywiście nie koniec/ Ałła Pugaczowa zaśpiewała dziesiątki innych piosenek